«Fredagsstrikkeklubben»

«Fredagsstrikkeklubben» er ein skikkeleg feel good- roman av Kathleen Jacobs. Dette er ein bok som vekker både latter og tårer, og som fortsatt sitter i tankane mine sjølv om eg var ferdig med den for nokre dagar sidan og har byrja på ein ny bok. 

«Fredagsstrikkeklubben» handlar om aleinemoren Georgia Walker og hennar garnbutikk. Det kjem ulike mennesker, for det meste kvinner, innom denne butikken. Georgia har ein lidenskap for strikking, så det dannast spontant ein strikkeklubb der ho og andre kan dele kunnskap og hjelpe kvarandre med sine prosjekt. Det er ikkje eit krav om at ein må kunne strikke. Dette fører til at gruppa som samlast kvar fredag til strikkeklubben er satt saman av svært ulike kvinner. Me blir også kjent med desse kvinnene og deira historie. 

Boka har mange humoristiske øyeblikk, der det ofte er den 12 år gamle dattera til Georgia som får meg til å smile breidd. Dette er ei jente eg har sansen for. Det same er det med mora, som jobber hardt for å få endene til å møtast. 

Boka gir meg lyst til å byrje på eit strikkeprosjekt. Eg får lyst til å strikke ein genser. Men med ein baby i hus blir nok ikkje det så lett, i alle fall når eg aldri har gjort det før. Men kanskje eg kan byrje på eit lite prosjekt? Eg får lyst til å vere med i eit slikt lite fellesskap, der eg kan få vener for livet, møte opp på ein fast aktivitet i vika og berre kose meg. Kanskje eg skal gjere det ein gang? 

«Fredagsstrikkeklubben» er inspirerande, rørande og morosam. Som sagt så er det ein bok eg får mange gode følelser av. Absolutt å anbefale viss du likar lette, humoristiske bøker med ein overraskande slutt.  

Advertisements

«Etter deg»


«Etter deg» av Jojo Mojes er oppfølgjaren til «Et helt halvt år». Det var ein uventa fortsettelse på Loisa Clark sitt liv. Ho var ein heilt anna person i «Etter deg» enn i «Et helt halvt år». Dette gjorde meg litt forvirra i byrjinga, men etter kvart forstod eg hovudpersonens personlege endring og bokas stemning. 

Loisa er i sorg. Heile hennars liv vart endra etter det som hadde skjedd. Ville ho nokon gong koma vidare? Det skjer nye store omveltninger i livet hennar, men det er ting ho ikkje er sikker på om ho klarar å håndtere. 

Eg likte denne boka like mykje som den forrige. Sorgen og fortvilelsen var så ekte, men samtidig så udefinert i Loisas liv og derfor også udefinert i boka. Du merker fortvilelsen og sinnet. Samtidig merka eg at stemninga i boka endrar seg i takt med at Lovisas liv endrar seg. Boka er lett skreve, og lett å forstå. Det er ein god samanheng mellom denne boka og den fyrste, noko som gjer boka meir interessant og spennande. Det er små humoristiske moment, og det var fleire ganger eg holdt på å le, på same måte som eg nokre gonger nesten grein. Sjølv om boka har eit enkelt språk, er den godt skreve. Har du lest «Et helt halvt år» vil eg absolutt anbefale «Etter deg». 

Lydbok

Eg har funne ut at når ein høyrer på lydbok, så er det ikkje lenger boka i seg sjølv ein baserer boka på, men også den som leser opp boka. Det har blitt ein viktig faktor for om boka er bra eller ikkje. Det har blitt ein viktig faktor om eg i det heiletatt gidder å høyre på boka eller ikkje. Som eg har nemnd tidlegare, så er eg kjempefornøgd med storytel. Men det er ikkje alle opplesarane som er like behagelege å høyre på, og som er gode til å lese opp. Dessverre. Det har skjedd to gonger at eg har byrja på ein bok, men etter mindre enn 10 minuttar byttar eg bok. Dette har skjedd med «En mann med navn Ove» og «Arv og miljø». Kanskje eg bare skal lese bøkene sjølv ein dag?

De syv søstre

Denne boka likte eg godt. Dette var på mange måtar ein annleis bok, men samtidig veldig typisk. Den var forutsigbar, men samtidig overraska den.

4617929169_297x452

 

«De syv søstre» er skreve av Lucinda Riley og vart gitt ut på norsk i 2015. Dette er fyrste bok i ein bokserie på til saman sju bøker, men til nå har berre tre bøker komme ut. Eg byrja å lese for tidleg. Eg har allereie «lest» (dvs. lytta til på storytel) bok nr. to, og eg venter med spenning til bok nr. tre kjem på storytel 3. september. Men tenk å måtte vente så lenge før eg får lest dei neste bøkene! Så til deg som ikkje har lest bøkene enda, så bør du vente. Men guri malla, som eg anbefaler dei!

 

Serien handlar om seks søstre som brått får vite at adoptivfaren deira er død. Han etterlater dei kvar sitt brev med spor til kvar dei opprinneleg kjem frå. Viss dei ein gang ønsker det, kan dei leite opp fortida si.

I både fyrste og andre bok, «Stormens søster», følges ein parallell-historie om forfedrane til dei to eldste søstrene. Eg vil annta at dette også vil vere med i dei andre bøkene, men det er jo bare ein gjetning. Me følger søstrene på ein slags skattejakt, eit mysterium, ein gåte som dei prøver å løyse. Det kjem opp spørsmål om kvifor adoptivfaren, som dei alle var svært glade i, men som dei finn ut dei eignetleg ikkje kjente så godt, har gjort dette. Kvifor kunne han ikkje bare sei det direkte kvar han fann dei? Kvifor skal alt vere så hemmelighetsfult?

I tillegg til desse mysteriane har Riley skrivd gode historiar. Sjølv om det som sagt var litt forutsigbart av og til, så koste eg meg då eg lytta til lydbøkene. Eg vart rett og slett hekta, og det var ikkje vanskeleg å lytte i 17- 19 timar. Fordelen med å lytte på storytel, var at eg kunne lytte til boka samtidig som eg gjorde andre ting, som t.d. å gå ein tur eller gjere litt husarbeid.

Spider-man: Homecoming

For ein liten stund sidan såg eg denne på kino. Det som var litt spesielt var at eg gjekk på kino aleine. Ja, det er absolutt å anbefale! Og turen var så verdt det. Filmen var heilt rå!

MV5BNTk4ODQ1MzgzNl5BMl5BanBnXkFtZTgwMTMyMzM4MTI@._V1_UY1200_CR80,0,630,1200_AL_

 

Eg har aldri vore så glad i spider-man. Eg likte aldri triologien med Tobey Maguire. The Amazing Spider-man-filmane med Andrew Garfield var litt betre, men likte ikkje

 

skurkane her. Men då Tom Holland dukka opp som Spider- Man i «Captain Amerika: Civil War», vart eg straks interessert. Eneleg kom Spider-Man tilbake til Marvel-gjengen. Så då Tom Hollands Spider-Man fekk ein eigen film, skuffa den ikkje.

Eg har lest på pinterest, ikkje ein påliteleg kjelde, at Stan Lee har sjølv sagt at Tom Holland brakte Spider-Man til live slik han opprinneleg skapte han. Når eg har sett litt teiknefilm (på grunn av min barnslige og nerdete mann), så har Stan lee rett, det er denne spiderman som er mest lik originalen.

 

Men kva likte eg så med filmen? Eg likte at me ikkje fekk sjå byrjinga enda ein gong, korleis Peter Parker vart bitt av ein edderkopp og fekk kreftane sine, korleis onkel Ben døyde og hans kronglete venskap med Harry Osborn. Dette var eg svært lei av. Men i denne filmen gjekk historia vidare. Starten var epic og slutten var uventa. For meg så var skurken ny, og all fokus låg ikkje på kor mykje han elska ei jente, men kor mykje han ønska å vere med i the Avengers (sjølv om han hadde ei jente i kikkerten). Eg syns Peter Parker var morsom og realistisk, og han hadde ein bestevenn som passa til personligheten og livssituasjonen sin. Tante May var ikkje ei gamal og kjedeleg dame, men ung og fresh, og minnar meg litt om tante Cass i Disneyklassikaren «Big Hero 6». Og

 

så likte eg godt korleis Iron Man/ Tony Stark spelte ein viktig, men ikkje for stor rolle i filmen. Eg følte med Peter når han blei frustrert, når han blei lei seg, og når han stod over ulike dilemmaer. Skodespelaren var så god. Det var så mange ting, så mange øyeblikk, som saman gjorde at filmen blei heilt rå. thumbnail_25242

 

Likar du Marvel. Likar du the Avengers. Likar du Spider-Man, så MÅ du sjå «Spider-Man: Homecoming» (viss du ikkje allereie har sett den). Eg hadde ikkje sett så mange trailere,

 

og visste svært lite om filmen før eg såg den, så det kan jo ha gjort at eg ikkje hadde så høge forventningar om den. Eg likar at Spider-Man nå har komme med i Marvel-gjengen, og eg gledar meg te å sjå meir av Tom Holland som Spider-Man (for ja, det kjem fleire filmar der han er med).

homecoming2-1

Storytel

Med ein liten baby i huset er det ikkje lett å få lese så mykje. Sjølv om ein skulle tru at ein baby sover ein del, men det er ikkje alltid. Så eg har komme på eit Anna alternativ til bøker. Storytel. Ein genial app med lydbøker. Så eg kan bruke tid med babyen samtidig som eg lytter til bøker. Eg er så fornøgd! 


Akkurat nå lytter eg til «De syv søstre» av Lucinda Riley. 

Wonder Woman

For litt sidan såg eg «Wonder Woman» på kino. Eg har eigentleg aldri hatt nokon relasjon til denne karakteren, og veit i grunn svært lite om ho. Det einaste eg eignetleg visste, var at ho rocka i filmen «Batman vs. Superman: Dawn of Justice«.

JL_Wonder_Woman

Filmen rocka enda meir enn det vesle ho var med i «Batman vs. Superman»! For ei dame! For ein skodespelar. Gal Gadot gjorde det heilt fenomenalt i rolla som Wonder Woman. Ho fekk godt fram Wonder Womans uviten, nyskjerrigheit og sjølvsagte haldning. Ho spela også godt saman med Chris Pine.

«Wonder Woman» er basert på teikneserie frå DC comic. Dei fleste har høyrd om ho, den såkalla super-kjærasten til Superman. Men er du som meg, så veit du ikkje meir enn dette. Derfor var det både interessant og spennande å sjå kor ho kjem frå og kva bakgrunn ho har. I filmen ser me også korleis ho kjem inn i «vår verd», og hjelper til under fyrste verdskrig.

Wonder Woman er ei badass jente, som verkeleg kan det å sloss. Ho har trent for det meste heile livet, og har nokre heilt vennvittige ferdigheita

r. I tillegg er ho umenneskeleg sterk og rask, og kunne lett slå ned ein heil gjeng med væpna soldatar. Ho var tøff! Eg diggar kvinnelege rollar som kan sloss.

Det var også noko bra moral i filmen, og det likar eg. Eg sit attende med ein god kjensle etter å ha sett den. Den er ikkje bare blod og gørr og slossing. Faktisk var det svært lite blod og gørr, sjølv om det var mykje død og krig. Den går fint ann å sjå på for oss jenter som ikkje alltid er så fan av for overdreve manne-action.

Eg vil anbefale filmen. Den var kul, med mykje råskap i, og hadde ein spennande forteljing. Ikkje minst hadde den ein sterk karakter i hovudrolla, med gode skodesperarar. Den hadde også ein heilt uventa vending mot slutten, som gjorde filmen ekstra spennande. Eg må ærleg innrømme at dette er den kulaste DC comic-filmen. 01-wonder-woman.w600.h315.2x